پس از آن غروب رفتن اولین طلوع من باش
آغوش بگستران
هنوز نفس میکشم ...هنوزمحتاج مهربانیت هستم
نگاهم کن ...ببین چقدر تنها مانده ام
چقدر چشمان اشک الودم درانتظار تو خیره مانده اند
عشق ...تنها عشق لایق توست
تویی که میدانم دوستم داری بدون هیچ ادعایی
آغوش بگستران ...باندازه تمام دنیا دلتنگم
اینک بسوی تو میایم .....
سئوالي ساده دارم از حضورت من آيا زندهام وقت ظهورت
اگر که آمدي من رفته بودم اسير سال و ماه و هفته بودم
دعايم کن دوباره جان بگيرم بيايم در رکاب تو بميرم
- بر چهره پر ز نور مهدي صلوات بر جان و دل صبور مهدي صلوات
تا امر فرج شود مهيا بفرست بهر فرج و ظهور مهدي صلوات
- آقا بيا به خاطر باران ظهور کن ما را از اين هواي سراسيمه دور کن
وقتي براي بدرقه عشق ميروي از کوچههاي خسته ما هم عبور کن
- سر راهت در انتظارم برده هجرت صبر و قرارم
جز ظهورت اي گل زهرا به خدا حاجتي ندارم
- سوگند به هر چهارده آيه نور سوگند به زخمهاي سرشار غرور
آخر شب سرد ما سحر ميگردد مهدي به ميان شيعه برميگردد
- اگر که آمدي من رفته بودم اسير سال و ماه و هفته بودم
دعايم کن دوباره جان بگيرم بيايم در رکاب تو بميرم
- هنوزم انتظارم انتظار است هنوزم دل به سينه بي قرار است
هنوزم خواب ميبينم به شبها همان مردي که بر اسبي سوار است
همان مردي که آيد جمعه روزي و اين پايان خوب انتظار است
- اگر از منتظرانت بودم چون ديده نرگس نگرانت بودم
با اين همه رو سياهي و سنگدلي اي کاش که از همسفرانت بودم
- سلام اي انتظــار انتظـــارم سلام اي رهبر و اي يادگارم
سلامم بر تو اي فرزند زهرا سلامم بر تو اي نـــاجي دنيا
- اين ديده نيست قابل ديدار روي تو چشمي دگر بده تا تماشا کنم تو را
- امشب ز كَرَم حق گُهرى داد به نرجس وز برج ولايت قمرى داد به نرجس
خوش باش كه حق بال و پرى داد به نرجس برخيز كه زيبا پسرى داد به نرجس
- بر منتظرين مژده بده منتظر آمد از مهد بقا مهدى ثانى عشر آمد
- سپيده خواهد آمد ياس نرگس خواهد آمد
گر تکاني بدهيم بر دلمان مهدي صاحب زمان، خواهد آمد
- كاش ميشد واژهها را شست و انتظار را تفسير کرد ولي افسوس ...
- آقا جان! حيف نيست ماه شب چهارده پشت ابرهاي تيره و پاره پاره پنهان بماند؟ حيف نيست ديده را شوق وصال باشد ولي فروغ ديده نباشد؟!
- به اميد روزي که متن تمام پيامكها يک جمله باشد و آن: مهدي آمد.
- کجايى اى هميشه پيدا از پس ابرهاى غيبت؟
- مهدي جان!
به روسياهيمان نگاه نکن و به دستهايمان که خالي و گنهکارند، قلبمان را ببين که هر روز، صبح و شام تو را ميخوانند.
- تو خواهى آمد و ياسها و نيلوفرهاى «سركش» را به دعوت خواهى خواند و حضور تو تسلاى دل ياسهاى كبود خواهد بود.
- مهدي جان بيا و دنياى دل را به بوى خوش فطرت پر كن. دلهايى كه همواره در سرزمين نيمه شب تو را مىخوانند و به عشق تو در آسمان مكاشفه پرواز مىكنند.
خاطرت آید که آن شب از جنگلها گذشتیم بر تن سبز درختان یادگاری می نوشتیم با من اندوه جدائی نمیدانی چه ها کرد نفرین به دست سرنوشت تو را از من جدا کرد بی تو برروی لبانم بوسه پژمرده گشته بی تو از این زندگانی قلبم آزرده گشته بی تو ای دنیای شادی دلم دریای درد است چون کبوترهای غمگین نگاهم مات و سرد است ای دلت دریاچه نور گر دلم را شکستی خاطراتم را بیاد ار هر جا بی من نشستی
سلام.
فرقي نميكند چند شنبه است وقتي كه پلك پنجرهاي بالا نرفته است و مضمون تازهاي زخمه بر تارهاي باد نميزند.
تنها صداي كهنه ي كلاغي گرسنه ذهنم را به سمت خود ميكشد.
فرقي نمي كند چند شنبه است وقتي سراغي از دل ناشكيبم نميگيري؛ وقتي نسيم دلنشيني از سمت مهربانيات شمشادهاي كوچهمان را به رقص نميآورد.
اينجا خانهي ماتم است وقتي تو نباشي.
محل هجوم موريانههاي دلتنگي ست. بركه خشك تنهايي ست!
شک نداشته باش، که كليد آرامش دقايق بي تكلف من در دستان باوفاي تو است.
زودتر سراغي از من بگير!
زودتر... همین!
شب من عطر تو داره تو رو باز يادم مياره
از در و ديواره دنيا عطر ياد تو ميباره
از همه جا و هر نفس ياد تو ميبارد و بس
باغ بنفشه ها هنوز ياد تو را دارد و بس
پشت دريچه هاي شب در حال و در هواي شب
ياد تو پرسه ميزند هر گوشه و هر جاي شب
گناه گلها رو ببخش عطر تو دزديدن اگر
نسيم شب مقصر است كه از تو ميدهد خبر
از همه جا و هر نفس ياد تو ميبارد و بس
باغ بنفشه ها هنوز ياد تو را دارد و بس
گناه گلها رو ببخش جسارت ما رو ببخش
دنيا پر از حضور توست گناه دنيا رو ببخش
حضور تو هميشگيست نرفته اي از دل و دست
ميان ما پلي كه بود در غيبت تو نشكست
نميتوان هنگام شب خوابيد و خوابت را نديد
در فكر پرسه هاي روز به خانه ي تو نرسيد
نميشد تو را نگفت نميتوان تو را نديد
بر دفتر خاطره ها خط فراموشي كشيد
از همه جا و هر نفس ياد تو ميبارد و بس
سائل نیمه شب
شاکرم حضرت دلدار صدا کرده مرا
شاکرم بهر خودش یار جدا کرده مرا
از کجا لطف خدا شامل حالم شده است
گوئیا یار سفر کرده دعا کرده مرا
من کجا، محفل ذکر سحر دلشدگان
سبب از چیست که حق اهل بکا کرده مرا؟
از خرابی گنه، کیست نجاتم داده؟
آشنای حرم عشق خدا، کرده مرا؟
روز پر معصیتم را چه کسی بخشیده؟
سائل نیمه شب خوان ولا کرده مرا؟
این چه سریست که هم باده ی خوبان شده ام؟
چه کسی پیرو خون شهدا کرده مرا؟
از کویر گنه و معصیتم داده خلاص
در گلستان دعا کیست رها کرده مرا
برای اولین بار این ترانه رو شنیدم ؛ چشام بارونی شد. پر شدم از یه حس آشنا ... کلمه کلمه ی اون در
عین سادگی لبریز از احساس یه عاشقه .
من فقط عاشق اینم حرف قلبت و بدونم الکی بگم جداشیم تو بگی که نمی تونم
من فقط عاشق اینم بگی از همه بیزاری دو سه روز پیدام نشه تا ببینم چه حالی داری
من فقط عاشق اینم عمری از خدا بگیرم انقدر زنده بمونم تا به جای تو بمیرم
عاشق اون لحظه ام که پشت پنجره بشینم حواست به من نباشه دزدکی تو رو ببینم
ببینم که وقتی هستم مهربونی یا همیشه ببینم کدوم ترانه م رو لبات زمزمه می شه *
من فقط عاشق اینم عمری از خدا بگیرم انقدر زنده بمونم تا به جای تو بمیرم
من فقط عاشق اینم روزایی که با تو تنهام کار و بار زندگی مو بذارم برای فردام
من فقط عاشق اینم وقتی از همه کلافه م بشینم یه گوشه ی دنج موهای تو رو ببافم
من فقط عاشق اینم عمری از خدا بگیرم انقدر زنده بمونم تا به جای تو بمیرم
